• Forside
  • Add meg
  • Hjortefot
  • MEDIA
  • SPONSORER
  • 0

    Birkebeinerrennet 2017 - Klubb Sandwich

    Fjorårets renn (mitt aller første) var en kjempeopptur- og værforholdene i år skulle legge til rette for ny pers på de 54 kilometerne fra Rena til Lillehammer.Målsetningen var 4timer og 35min.
    Men det går ikke alltid slik man har tenkt.
     

    Jeg kjente det da jeg våknet kl 03.45 på renndagen. Litt tett i hodet, frostig og ikkje helt 100% Men det er jo ofte slik det føles å stå opp på tidspunkt andre sover. Jeg trasket ned i matsalen på Birkebeineren Apartments, og der spiste proffene havregraut med rosin, sukker og kanel. Og da måtte dette prøves. Havregraut er kjent for å være kanonføde og sikringskost. Så hvorfor ikke.

    Etter noen døsige timer i buss på vei til Rena er vi framme. Vi er så priviligerte at vi kan sitte i bussen helt til puljestart. Jeg var i pulje 10 med start 08:55 .
    Tiden gikk og jeg kjente at alt ikke stemte 100% - Men jeg gikk ned til startområdet, spiste litt av en banan, drakk litt vann og stilte meg opp i sporet.


    "-Hey, det var et kult emblem! " Sa ei dame på siden av meg pekte på armen min der den stolte logoen til Klubb Sandwich var godt synlig.
    Jeg smilte og sa, "ja jeg vet det "
    Så kom det vanlige spørsmålet , "si meg, hva har du smurt med i dag? "
    Jeg stod nå der med nymotens skins under skiene, mens jeg tok hånda til haken og nesetippen min og sa; "jeg meiner det var faktor 15 "
    Det skapte heldigvis litt latter rundt meg :)
     

    Men så gikk tiden, og det kom mer uggen følelse, og 2 minutter før knallpistolen sendte startskuddet hadde jeg over høyt normal puls der jeg stod.
    Startskuddet gikk, og jeg staket forsiktig etter flokken opp mot Skramstadsetra. Jeg hadde allerede en tom følelse i kroppen. Som om du mangler noe, enten sukker, væske eller mat. Det var jævlig. Og etter 4-5-6 km kunne jeg konstatere at havregrauten takket for følget.
    Det var da jeg lurte på hva i heiteste jeg skulle gjøre. Litt under 10 km til mat og drikkestasjonen, og jeg var helt knekt i kroppen. Duckbreath og svimmel.

    Jeg så flere som kom slukøret ned igjen , enten på egne ski eller på skutersleden. Det er i slike øyeblikk min knallharde stahet driver meg videre.
    Ja, jeg så kanskje ut som en skadeskutt skabbrev, men jeg skulle i det minste fullføre. Jeg gir meg aldri. Det er rett og slett ikke et alternativ. ALDRI!

    Etter sportsdrikke på Skramstadsetra ble det litt bedre,. Aldri før har sportsdrikk, og saft smakt så godt. Bevisstheten kom snikende sammen med blodsukkeret, og jeg lusket etter hvert over det slake fjellet som en giktplaget kenguru med brokk.

    Det var fantastiske forhold i Birkebeinerløypa, solskinn og flotte spor helt til Sjusjøen. Men der var helvete løs. Derfra og ned var det krig, krig mot plogekanter og kolonner av plogebaglere. Du føler deg som ei flaske i ei bobbane uten kanter. Det endte med tre turer til skogs. For jeg velger å kjøre til skogs i stedet for å krasje i andre løpere. Det er et under at jeg og utstyr ikke fikk hardere medfart. For meg som er såpass tung har jeg samme plogehastighet som andre har topphastighet med parallelle ski, det blir katastrofe av slikt. Her skulle det kanskje vært plogefri sone ;)

    Jeg forbanna meg på plogekanter , plogebaglere og sa til meg selv;  "aldri igjen, aldri..aldri! faens jævla dritt " 

    Mine Oakley-solbriller av  type Cavendish Edition (2499,-) lå igjen etter første fallet, selvsagt. Toppa heile turen.
    Men her ble sorg snudd til ekte birkebeinerglede i målområdet, (les mer nederst på siden)

    På de enerigsugende såkalte flatene under høyspenten og inn på stadion gikk det litt bedre, jeg lå i et felt med 4-5 andre, den ene var ekspert på å gli oppå bakskiene, jeg er ikke vant til slikt. Sånne skal i hvert fall ikke få passere meg; tenkte jeg. Så da vi rundet inn på oppløpet tok jeg ut det siste, det aller siste som var i kroppen, hvert fiber ble brukt opp i en heftig sluttspurt :)


    Airbagen synes utløst. Godt at sluttspurten var av godt gammelt slag/erkestahet. Jeg klarte å holde bakskibaglerne bak meg :)
    Verdens råeste lag, Klubb Sandwich
    At least we stole the show!



     

    Evaluering: Mål ikke oppnådd- ca 20minutt bak fjoråret
    Løsning: Holde seg frisk, stake mer, bli 20kg lettere og ikke kjøre til skogs ned fra Sjusjøen.
    Årets virkelige Birkebeiner: En løper bak meg hadde stoppet og plukket opp solbrillene mine, og kjente meg igjen i målområdet :)
    Tusen takk for at slike folk fins! En sann birkebeiner.
     

    Konklusjon: Neste år---  neste år!



    Følg oss på facebook :




     



     

    1

    Tour de Gaularfjellet

    Det har blitt riktig so flott på utsikten ☺

    1

    Store menn kan også gråte



    3 år med blodslit, motbakkar, svette, tårar, endå fleire bratte motbakkar og smerte.


    Idet Sjusjøen passeres begynner eg å gruble over kva eg faktisk har klart.
    Eg har kjempa meg forbi tusenvis av andre skiløperar, og der borte i horisonten ventar Birkebeineren Skistadion.
    Tårane trillar ned bak Oakleybrillene, strupehovudet snevrar seg inn og gjer at et føler at eg vert kvalt. Gråtkvalt.
    Det er mange kjenslar som riv i alle retningar,.
    Midt oppe i denne kjenslemessige cocktailen klarar eg å tenke på noko anna, eg tenker på orda ei venninne gav meg før avreise, "Ikkje gje deg"
    Eg begynte å glise, og det gliset tok eg med meg inn til målstreken på Lillehammer.


    Get over it, it's just a mountain!


    Verdens beste lag, Klubb Sandwich



     


    #trening #langrenn #birkebeineren #birken #ski #vinter #motivasjon

     

    2

    Birkebeinerrennet 2016



    Frå draum til verkelegheit.

    For ca ett år siden sat eg og såg på Birkebeinerrennet direktesendt på NRK. Eit fantastisk vakkert landskap og ein folkefest. Den ultimate manndomsprøva, uansett kvar du kjem frå, kvar du bur og kven du er. Verdens vakraste skieventyr, flotte løyper, stemning og publikum.
    Då bestemte eg meg, det der skal eg oppleve ein gang i livet, sjølv om klassisk langrenn ikkje heilt var mi greie. Eg hadde no eit år på meg, eit år til å gjere kroppen klar til 54km i historiske skiløyper. Eit år til å komme i noko betre form og lære meg klassisk teknikk.  Eit år til å nå målet, eit år.

    Eit år høyres mykje ut, men sommaren går fort, den flyg som eit eikelauv om hausten. Eg nytta sommaren til sykkel og kjøpte nokre par med rulleski. Plutselig vart eg ein del av laget til Klubb Sandwich, verdens råaste lag innen langrenn og rulleski. Slikt får fram dei siste prosentane av ytelse, slikt motiverar, eg var no ein del av eit lag som står saman, vinn saman og lagar show. Følg oss på instagram: @klubb.sandwich

    Sommaren gjekk fort, som vanleg. Sykkelturane var tallrike, men eg var ikkje heilt i hamn med rulleskisesongen før hjortejakta og haustværet bremsa viljen litt. So kom jula og varierande skiføre. Då skaffa eg meg nye ski, to par faktisk, Fischer Zero+ og Fischer TwinSkin Race. Og eg kan med ein gang seie at TwinSkin er den skia eg har vore mest nøgd med. Den har eg brukt på alle typar føreforhold. Og då eg stod på Tingstadjordet var det Fischer TwinSkin som skulle føre meg frå Rena til Lillehammer. Alpina CCL+ Maraton skulle halde meg stabil, og swixstavane skulle ikkje knekke, og racingdressen fra Oracksport skulle halde meg varm, og ikkje minst -lage show ;)

    Pulje 17 hadde start 09.25 - Og startskotet gjekk.
    Vi snakker klynge, det var så utroleg mange deltakare, det gjekk veldig sakte den første mila, dette var ein nydeleg og mjuk start på rennet, slak oppoverbakke, det var berre å finne riktig takt og pulsnivå og prøve å avansere så godt som det let seg gjere, På Skramstadsetra hadde jeg klart å avansere ein del i feltet og var like bak den forventa timen, noko eg egentlig var nøgd med i slushy påskeføre og minimalt med spor. No var det godt med drikkestasjon, og eit påfølgande nydelig flatt staketerreng, her var det berre å bruke teknikk, passere flest mogeleg og ikkje gå altfor høgt i puls.

    Etter ei lengre slak stigning og en del sporskifter kom endeleg ei solid nedkjøring, her var det berre å sette seg i låg hockeystilling og nyte naturen og den gode gliden i skiene. Eg suste avgårde med eit smil om munnen. Akkurat der hadde eg ein kjempefordel med TwinSkin, preppa med svart maratonglider.
    Rakettføre og rein skjær glede. En henta inn ein bråte med ikkje like gode ski i alle nedkøyringar og slake nedoverbakkar. Eg kvila i hockey og glei lett forbi dei som staka nedover.

    Drikkestatsjonane med maxim, cola, banan og vestlandslefse var kjærkomne. Og det var strålende solskinn hele veien, Dambua- Kvarstad , og det nydelege Midtfjellet, ei fantastisk stakeetappe, eit fantastisk folkehav på Sjusjøen. Bålrøyk, skål, påskestemning og musikk.
    Klart du kjenner det i lår og armar, men du får ekstra krefter når steminga er god. Du har eit ekstra gir.

    På Sjusjøen forvann festet på skiene, då var twinsa metta med klister og låg som limt mot sålen. Men det var då omtrent kun nedkjøring og lange stakeparti igjen. Ei seig strekning under høgspentlinja, pill råtten snø, og sugeføre. Her brukes dei siste kreftene, jevn frekvens på staking. Så er det sjarmøretappen igjen, inn på OL-arenaen der Silvio Fauner slo Bjørn Dæhlie i 94' - -

    Og på bildet under ser du blikket du får når du på oppløpet etter 54kilometer har ekstra krefter til å stake forbi ein gjeng frå pulje 10



    "Du hadde ikkje mord i blikket, det såg meir ut som uttrykket for eit overlagt drap"

    Eg vart nr 5836 i rennet :) Og brukte 5 timar og 11 minutt .

    Gleder meg stort til Birkebeinerrennet 2017 !



     



    #Birken #klubbsandwich #langrenn #sport #trening #oracksport

     

    0

    Kalsetrennet 2016



    Eg fekk impuls til å delta i det tradisjonsrike Kalsetrennet.

    Eg visste eigentleg ikkje kva eg gjekk til, men all utfordring er god utfordring.
    Og med logoen til Klubb Sandwich på drakta var det eit spesiellt augeblikk.

    No venta ca 24km fellesstart,  med kupert og tungt terreng, og kva ska ein gjere når ein plutselig står der på startstreken? Då må ein fullføre, fullføre med stil.
    Eg plasserte meg langt bak i feltet før start, og planen var å henge på bakerst, då eg hadde ei aning om at dei fleste ville passere meg uansett.

    Startskotet gjekk, eit skikkelig knallskot. Og då kobla eg ut alt av taktikk, og staka avgårde med feltet, det var eit forrykande tempo, eit tempo min kropp ikkje har hatt før, og eg må innrømme at det hadde vore flaut å gå på ein sprekk allereie på sjarmøretappa innom stadion.
    Det gjekk akkurat, men det kosta meir enn det som klokt var.

    No var rundene i lysløypa unnagjort, og det var berre å finne eit behageleg tempo på resten av eventyret, for det var og er for meg framleis eit eventyr.
    Om nokon hadde ynta frampå at eg ein dag skulle gå, og ikkje minst fullføre Kalsetrennet i konkurranseklassen uten å ende heilt sist, då hadde eg ledd hjarterått.

    Løypetraseen er fantastisk flott, knallhard og kupert, nokon ekle og ufyselege fiskebeinsbakkar, men også med eit par lange slake stakeparti heldigvis. Det gjeld å disponere riktig, spesielt for dei med teknikk som ein skiftenøkkel, som meg.

    Under rennet passerer ein to drikkestasjonar, det var utruleg godt med varm saft, sjølv om 2/3 av innhaldet traff startnummeret. Langs løypa var alt frå eldre folk,  heiagjengar og små munnrappe unger uten oppdragelse. "Vi heiar på deg fordi du er mykje dårlegare enn dei andre"

    Det er då du berre ler høgt og hånlig ;) og får det siste lille ekstra, akkurat det du trenger på dei lange motbakkane etter siste saftssøling. Kroppen begynner å samle seg litt igjen, og du bare gir gass, staker i motbakken, risikerer liv og lemmer i nedkøyringa, og tar ut akkurat nok til å få ein god følelse.

    Siste 5 km er den nydeligste delen av løypa, flatt og fint, herlige snauflater, det var bare å nyte den og stake seg inn til lysløypa, og sette telemarknedslag på målstreken.
    Det beste og viktigaste av alt, eg kom ikkje sist :)


    #ski #fischer #alpina #gsport #langrenn #klubbsandwich #tredjeplass

    0

    Takk til Klimatoppmøtet i Paris



    -6 på gradestokken og herlig nysnø :)

    Tusen takk til klimatoppmøtet i Paris, dette var over all forventning.

    0

    Langøkt 11/12-15



    0

    VEIEN TIL BIRKEBEINERRENNET 2016



    Yess, snøen er her :) Gledeleg gjensyn!

    I går kveld var det knalltøft å gå, det var skikkeleg nullføre, mykje laussnø, og eit regelrett slit. No er eg ikkje eit teknisk vidunder frå før, men det gjekk no på eit vis. Eg fullførte 10km.

    Ein vert litt deppa etter den første turen, ein trur at nokre hundre mil på sykkel, lange stakeøkter på rulleski, og eit uttal springeturar i fjellheimen skal gje nokre fordelar når du står der i nysnøen med skia på føtene. Men nei, det er like tungt på første turen, uanfaensett kor gode førebuingar du har hatt.

    I kveld var føret langt betre (ca 7minutt raskare pr runde) Det var deilig å få komme skikkeleg igang. Deilig nullføre var det, perfekt for oss som syns at det er oppskrytt å ta seg tid til å smøre seg til klabb eller bakglatte ski. Det har vore fantastisk å prøve dei nye FISCHER RCS ZERO+ , spikarfeste og god glid. Eg er ikkje i tvil om at dette er ei ski eg får stor glede av framøve mot Birken.

    Og optimistisk er eg, no ser eg at eg ikkje er heilt vekke på styrke. Spesielt sykkell-leggane og lårene har langt betre kapasitet enn i fjor.
    Eg er berre litt for tung og klumpete endå. Men det kjem seg kjapt no som snøen og løypene ligg der.

    Det er under eit halvt år til Birken, men det skal gå heilt fint :) Eg skal ta dei :)


     

     

    0

    Utstyrsvalg for sesongen 2015/2016

    Da kan snøen bare komme, spesielt det vanskelige nullføret, bare kom !

    Maratonstøvelen fra Alpina , takk til Wenaas Nordic og Erdal Sport i Førde for god veiledningTreningsski fra Fischer RCS ZERO+  (Finor/ Erdal Sport)


    Swix  (Erdal Sport)


    Racingdressen til Klubb Sandwich, levert av Oracksport



    0

    Ny sesong og nye eventyr ventar!

    Fjoråret var en stor høydare, ein skikkeleg opptur. Sesongen vart avslutta med 33.plass i motbakkesprinten Skogahogen Opp.
    Med tanke på at 39 deltok er eg riktig godt nøgd med den prestasjonen :) At store tunge meg skulle klare det på under 18 minutt er for meg og dei fleste tilstades heilt uforståeleg..

    Oddbjørn gliste godt i skjegget, han slo meg med fem minutt :)





    No er det ny sesong, og nye mål som gjeld. Birken 2016 er mitt store mål.
    Eg skal gå for Norges absolutte råeste privatlag innen langrenn og rulleski, ja jeg skal gå for sjølvaste Klubb Sandwich.






    Etter Birken 2016 vil Klubb Sandwich være på alles lepper ;)





    Gledar meg til snøen endeleg kjem :)


    0

    Årets første 70km

    1

    Sykkel og rulleskisesongen godt i gang !



    Sidan midten av April har eg sykla ca 835 km, og har lagt tilbake 240km staking på rulleski. 
    Av ein eller anna grunn er eg mykje tyngre no enn før. Eg forstår det ikkje. Lår, bryst og leggmusklar veks vel ikkje 8-10kg på eit halvt år?
    Men eg føler meg faktisk friskare og sterkare enn nokon gang.

    Føler meg skikkeleg pigg til tross for at eg er altfor tung.


    1

    Brutal oppvekkar- brystsmerter.

    Klokka er 04.23 , og våknar med følelsen av at nokon har sluppe ein vektmanual ned på brystkassa mi, det er skikkelig smerte. Eg reiser meg opp og går tuslar litt rundt i huset. Prøver å strekke ut armane, det er store spenningar i brystkassa, på den sida eg helst ser at det ikkje er smerte. Eg småskjelv litt i venstrehanda og skulder.

    Ikkje faen .. nei faen..det her gidder eg ikkje, skal for pokkern ikkje få blodpropp eller infarkt før eg vert pensjonist, tenker eg høgt.

    Men til slutt fekk eg sove igjen, og då eg våkna var smertene vekke. Eg har vore borti likande for ein månad sidan, men då sprengte ei blodåre under ei stakeøkt, og det var ikkje samanlignbart smertemessig.

    Mest sannsynleg er det stakeøkta i gårkveld som har ført til muskelsmerter i brystkassa, eg håpar og trur det.

    So i dag er det kviledag, tek ingen sjansar ....før i morgon :)

     



    1

    Oppsummering hittil i 2015



    0

    Johannesberget - ein flott topptur






















    Gjett om eg vart svidd på nasetippen?
    Eit godt råd på tampen, ikkje bruk solkrem som liknar kulturmjølk i konsistens :)







    0

    Kveldstur med hjortesniking

    0

    Siste åndedrag av kong vinter

    Alt godt kjem til ein ende.

    0

    20 km klassisk (4x5km)

    Vi nærmar oss ein slutt på snøsesongen. Lysløyper vert redusert til berre løyper, jorda smeltar vekk gleda.

    Nyt den siste tida !

    0

    15 km på rulleski

    Snakkar om gnagsår i handflatene ;)

    0

    Første tur på rulleski !

    11 km staking :) Ny opplevelse for meg. Litt sånn vaklande ploging her og der, for det freistar ikkje å ramle på asfalten. Ein har ikkje bremser på rulleski.

    Eg var litt overivrig og det gjekk ein smule utover handflatene mine #blemmer og #gnagsår

    Kjekt å vere i gang!

    #rulleski #trening #ski #asfalt #oneway #swenor

    0

    Nr 33 i Skogahogen Opp 2015



    Langfredag, og start nr 13. Ironisk nok -
    Målsetjinga var å ha minst ein bak meg på resultatlista, og eigentleg berre fullføre motbakkesprinten.
    Start nr 14, og teamkamerat Bjørnar gjekk eit godt løp, og endte på ein fin 23. plass.





    Staden var Jølster Skistadion, målet var Skogahogen, vel 2,6km lenger oppe i fjellet.

    Skøyting i motbakke, perfekt utfordring!
    Eg starta truleg for hardt, ifølge trackeren hadde eg ei toppfart på over 20 km/t i opp dei første bakkane. Armane og overkroppen jobba intenst, låra kjempa tappert dei og. Snittfarta låg rett i overkant av 8 km/t

    Bakkane vart seigare og seigare, mjølkesyra var på veg , eg måtte berre kople ut alle tankar, og berre fokusere på å nå toppen. Det handla om noko so enkelt som å nå toppen. Under oppvarminga gjekk laget halvvegs opp mot målområdet, so eg hadde ikkje sett terrenget og målområdet før rennet. Og då må ein finne rett hastigheit og intensitet, noko som skal halde heile vegen. Ellers går det heilt gale.

    Det var eit fantastisk publikum langs heile løypetraseen, med sauebjeller og heiarop. Dei medvirka og inspirerte.
    På ca 1,5km innbilte eg meg at det stod kjentfolk og heia, ho kunne namnet mitt i allefall, og det gav eit push i rett retning, opp.

    No var eg på veg inn i ei boble der alt handla om å halde jamn fart heile vegen, ikkje bry seg med at nokon kjem kavande bak.
    Eg var duckbreath så det haldt, men eg peisa på alt kroppen kunne takle det siste stykket. Dei siste 500 meterane opplevede eg som ekstraordinært lange. Men eg måtte berre fokusere rett fram, ikkje sjå meg tilbake.

    Då målstreken var passert , vakla eg nokre titalls meter før eg fann det greiast å berre legge meg ned i snøen og gje faen i eit minutt eller to.
    Du verden so herleg !


    Eg berre låg og pusta for ei stund.




    Målsetning: Fullføre, og ikkje ligge heilt nederst på resultatlista.
    Måloppnåing: Kom på 33.plass av 39 deltakarar.



    17:54 var mitt resultat i min første motbakkesprint :)

    Rett so nøgd med tanke på at eg kjøpte mine føste skøyteski i desember.





     Les meir om rennet på firda.no

     

    #langrenn #ski #påske #jølster #skogahogen #konkurranse #motbakkesprint

    0

    Skogahogen Opp 2015

    Første sprintrenn i motbakke gjennomført.  2,6km i over 200m stigning. Seigt og utfordrande.

    Langt treigare enn de fleste, men nøgd med å gå på ei tid under 18 minutter :)

    #siger #skirenn

    0

    Nye utfordringar



    Det er kun i motbakkane at det går oppover, det er kun i dei brattaste bakkane du lærer å klatre.
    Det er kun når du er nær at du saknar. Saknar utfordringar og nye opplevingar. Ein har nesten alt ein treng rundt seg, men berre nesten.

    I dag har eg vore på fjelltur med dei nye Åsnes-skiene, og eg syns dei flaut bra i 20-30 cm puddersnø, eit heilt nydeleg føre.

    Første fjellturen i påska 2015, men ikkje den siste.


    No sit eg og lurar litt på om Skogahogen Opp kan vere utfordringa eg søker. Eit motbakkeslit som blir omtalt som eineståande.
    Det kjem til å vere stappfullt av folk i og utanfor løypa.. Eg kjem ikkje til å gå like fort som dei aller fleste deltakarane. Eg kjem til å puste og pese frå start til mål.

    Litt sånn #duckbreath må ein rekne med ja. Og so skal sjølvaste Oddbjørn Hjelmeset også delta i løpet.





    Men kva er vel ein vinnar utan nokon til å fylle resten av resultatlista?




    0

    Årets første sykkeltur



    I kraftige vindkast og snøbyger :) Forfriskande!


    #sykkel #merida #westcoastofnorway #ride94 #sport

     

     

     

    0

    På veg mot toppen, i klassisk stil!




    No har eg omsider fått gått litt klassisk, etter nesten 600 kilometer på skøyteski. Kanskje var det tanken på neste års store mål, Birken2016 som er årsaka til at eg no tenker å gå klassisk fram til snøen forsvinn.

    Klassisk er noko eg alltid har sett i samanheng med pensjonistar og turfolk med sprakande gamasjar og appelsinskal i løypa.
    Ein stil eg egentlig aldri har hatt stor sans for personleg. Lite visste skøytaren om at han skulle ta fram Madshusparet frå boda i år. Men slik gjekk det.

    Men når sant skal seiast, det er faktisk moro, men då kun om ein har skikkeleg feste, ellers røynar det på kne og lår under krevjande fiskebeinmanøvrar.Fiskebein høyrar heime på fiskeslakteri og i levande fisk. Eg har stampa mine mil på bakglatte ski, aldri igjen. Finito!

    Først av alt kan eg slå fast at det går noko fortare med skøyting enn med klassisk stil, ikkje mykje , men nok til at det er eit skilje.
    Eg har dei siste dagane prøvd å utjamna forskjellane, og er no kanskje kome til ei grense som må flyttast neste sesong.
    Det får vere måte på kva ein kan forvente etter ein vinter.

    I dag hadde eg min hittil raskaste klassisktur i Gjøsetløypa, i går gjekk eg den på 53:39 mens eg i dag gjekk den på 49:06

    Det mest morosame i kveld var at eg hadde rimeleg godt feste med universalklister under madshusskiene. Gjøsetbakken gjekk i raskt trav som enkelte ville sagt, og oppå flata var det berre å gje på og bruke overkroppen på staking.

    På veg mot ei bratt kløft som kallast Damefallet innhenta eg to damer, ironisk nok.
    So då fekk det briste eller bære, skulle eg satse æra mi på klisteret, eller berre gå fiskebein til eg kunne smette forbi oppå neste flate?

    Fallhøgda er stor om festet sviktar idet ein hoppar forbi, ein risikerer å sjå ut som frosk, para med ein klovn, som i tillegg er ganske duckbreath.
    Generell utdriting av seg sjølv.

    Den som intet våger, intet vinner!
    Eg valde å satse på klisteret, og hogg skikkeleg til, skikkeleg trykk mot marka, og akselererte småspringande opp på sida og spratt forbi begge damene, i Damefallet ;)

    Derifrå og inn gjekk det skikkeleg fort, med skarpe spor og nydelege knallharde forhold :) Utruleg kjekt å kunne meistre klassisk sopass greit etter relativt få mil i den stilarten.








    No blir det nok meir klassisk framover, påskesnøen favoriserar klassisk stil :)

    Og so kjem rulleskisesongen snart :)






    0

    Westcoast of Norway- Påskestemning i fjellheimen!





    Sjå der ja, eit skred som ikkje klarte å halde seg  !
    (må seiast med "der ingen skulle tru at nokon kunne bu- stemme" )



    So mykje moro eit snøskred kan spre rundt seg :)



    Enkelte stader er stålkanten ei plage, men på knallhard skare har den ein misjon.



    Fantastiske dagar i fjellet, og fleire skal det bli !




    0

    Tidlig påske !



    Ja, i år har kalenderprodusenten bomma grovt med påska, for den er her akkurat i no :)


    Dagen vart feira med ny pers på Gjøsetløypa (44:32) og ein fin tur i heimlege fjell.
    Noko har eg lærd, ha alltid med sportstape og gnagsårplaster på fjellturar :)


    0

    Det du trudde var umulig.

    Etter nokre dagar med springing, kvile og alternativ aktivitet sette eg ny pers på 5km i går. (17:52) Ei forbetring på 6 sekund. "Alle monnar et" , sa ein indianar frå Viksdalen.

    So det var eigentleg ikkje meininga å gå fort i dag, målet var nokre mil i passeleg fart.

    Men har ein med seg gode opptrekkarar på laget er alt tydelegvis mogeleg.
    Føret var godt, sjølv om sporene og skøytetraseen var litt så som så her og der ;)

    Nesten eit minutt forbetring av rekord.

    Ny rekord er 16:56


    Og når eg klarar å passere ei grense, so seg eg grenselause mogelegheitar.



    #langrenn #nypers #motivator #fischer #ski

    0

    Inspirasjon, den er gratis -berre hent den.

    La deg inspirere!



    La deg rive med, la tankane fly som eit eikelauv i stormfulle vinkast. Sug det til deg, smatt på det, smak på det, tygg det,ha det i munnen, overfør den til kvardagen.

    Kort fortalt:
    Ser du noko positivt, ta det til deg!

     

    La deg inspirere! La deg fascinere, sett deg hårete mål, skikkelig hårete, sånne mål som får leggane til finansministeren til å virke glattbarbert.
    Gjer noko som du trur ingen har gjort før deg.





    Mine fremste inspiratorar veit faktisk ikkje at dei er mine beste inspiratorar, dei har ingen aning !





    #inspirasjon #styrke #tankekraft #likes #smil #positivitet

    0

    Klassisk og skøyting

    Først 5km på klassisk, med Madshusskiene som har blitt forsømt i vinter. Blir nok meir brukt fram til og etter påske.

    Deretter 5km skøyting med Fischer Carbonlite

    Kvelden vart avslutta med ein restitusjonstur på ca 4km løping.

    No er dagen over, og eg er under ;)

    God natt !

    #ski #klassisk #skøyting #skitur #fart #fischer #madshus

    Les mer i arkivet » Mars 2017 » August 2016 » April 2016
    hits